تبليغاتX
نا کجا آباد

..:: اعوذ برب الفلق ::..

           

شره ی دقایق , رهگذر زمان

خاطره می دود تا هنوز !

               ساحل ِ دوردست یک نگاه

سایه ی کبود ِ افتاده بر فردا.. .

تپش ماهی ِ دوست

              قطره ی دربه در ِ یک لرزش

                             زخم حسی نمناک

                             آفتابی دم  ِ مرگ

                                            شرحه شرحه اشتیاق

                              سوز تند التهاب .. .

                              می روم تا لب ِ یاد ,

                                           قصه ی بازی یک واژه ی سرخ ,

                              می نویسم فریاد !

 

          

 

+ ماندگار شد در دوشنبه یازدهم خرداد 1388ساعت 20:12  به قلم صمیم  | 


..:: اعوذ برب الفلق ::..

 

پرتاب کردم ,

سنگی به حوضچه ی خاطرات

چیزی در من شکست .. .

تصویر تو بود انگار !                        

                      درد , پنجره ی شب را گشود

                      گیسوی باد را کنار زد

                      خارج شد !

                                  از تو خالی شدم

                                  .. !

                                              سوز سردیست

                                              پنجره را پشت سرت ببند !

 

   

 

+ ماندگار شد در یکشنبه ششم اردیبهشت 1388ساعت 21:46  به قلم صمیم  | 


..:: اعوذ برب الفلق ::..

 

دالان به دالان می دوم ذهن را

در خاکستری نمناک فرو رفته – فکر !

سکوت بر من ماسیده ,

                                مخروبه ای تاریک را می مانم

                                با دیوارهای بلند و شمعدان های بی شمع

                                صومعه ای نمور و چسبناک

گویی از ازل در عدم مرده ام !

حروف ربط را گم کرده ام

عدن فروخته و آواره ..

.... !

چه ترکیب تلخی

                                 شب شده ام ,

                                 واژه در من می میرد !

                                 دالان به دالان می دوم ..

 

                 

 

+ ماندگار شد در چهارشنبه پنجم فروردین 1388ساعت 2:49  به قلم صمیم  | 


 ... اعوذ برب الفلق ...

 

کنار حوض آبی نشسته بود

چشم دوخته بود به ترک های کاشی و به حرکت ماهی ها

صدای آب آرامش می کرد

در وسعت سیالی غوطه می خورد ...

سبز .. قرمز .. گاهی مشکی !

تپش این باغچه ی کوچک دلش را گرم می کرد

شکوفه های نورس انتظار که دست دردست باد می رقصیدند

عطر خوش خاک نم دار

سرخی گونه ی گل

و .. زلف تابناک این شاخه ی سبز

زمزمه ی سرود خوشبخت بهاران

خیالی وزید !

رنگ زندگی زد به طاقچه ی غم آلود دلش

شعر و شعور را آمیخت

دست از غبار زمانه شست و در آینه ی شفاف حضور...

نوروز دلش را به شادی نشست !

 

 

به یاد گذشته *

 

+ ماندگار شد در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387ساعت 12:10  به قلم صمیم  | 


... اعوذ برب الفلق ...

 

نقاشی اش سپید بود !

حوض داشت , کبوتر و..  نگاه

ماهی بود , کبوتر پرواز می دانست و .. نگاه

رنگ ها در هم می دویدند , کودکانه و بی ادعا !

از کوچه ی دل به شالیزار احساس

شب از متن نقشش کوچ کرده بود , چون پرستو !

....

دخترک برگه را به سمت معلم گرفت , لبخند روی صورتش می دوید

چشم آموزگار به کاغذ نشست و دستش پرواز نوازش کرد ,

دختر از پله ی رنگ ها بالا و بالاتر می رفت و معلم شفاف می شد  

او می گفت و نقش می بافت , معنی می ساخت و لذت می شد

احساس را پا برهنه رد می کرد و می شکفت

پر بود , سر می رفت !

می گفت و معلم اشک هجی می کرد , بغض می بلعید

نقاشی اش سپید بود ..

دخترک نگاه سر داشت , چشم دل !

....

نقاشی سپید دخترک نابینا , رنگ آمیزی احساس بود و شور سخن

 

   

 

+ ماندگار شد در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1387ساعت 19:29  به قلم صمیم  |